تبلیغات
Davood Shahidi - پاسخ های استاد داوود شهیدی به پرسش ها و تردید های یک رهرو جوان - بخش ششم

پاسخ های استاد داوود شهیدی به پرسش ها و تردید های یک رهرو جوان - بخش ششم

و اما این مجموعه ها و سامانه های ذهنی و نحوه شکل گیری و کمال و افول ایشان را خود علوم روانشناسی علمی و روش های تعلیم و تربیت و دانش جامعه شناسی بهتر و کامل تر توضیح داده اند، از زمان شکل گرفتن نطفه تا رشد آن در رحم و سپس تولد و حضور در واحد ها و الگو های اجتماعی از قبیل خانواده و گروه دوستان و فامیل و ... دانشگاه و کارخانه و محیط کار و ... تا مرگ و اتمام پروسه حیات فرد ادامه دارد و من تنها اشاره می کنم به یادگیری زبان و موضوعیت هنر و کاریکاتور و بس!

Semiotics    دانش نشانه شناسی

این دانش به گمان و اعتقاد من پایه و مبنی هردو این محمل های ارتباط و روش خلق گفتمان است و برای مثال در مورد همین زبان فارسی که ما از بدو تولد، از محیط دریافت می کنیم و آن را در خود می پردازیم و تعمیق می کنیم و در خارج خود می سازیم و تکامل می بخشیم و ثبت می کنیم. یک مدیوم یا وسیله بیان احساس و عاطفه و فکر و دانش و هم اطلاع رسانی و ... قس علی هذا است، یک فرم کلی بیان است که مثال خوب و ساده ای برای مقایسه شدن با هنر و هنرمندی است.

در هر حال همانطور که ما صدا ها و کلمات را دریافت می کنیم و ناشیانه به کار می گیریم و تمرین می کنیم و مهارت پیدا می کنیم در کاربری آن ... و بعد ها زمانی که به مدرسه می رویم است که زبان را تحصیل می کنیم و به آن آگاهی پیدا می کنیم و همین زبان وسیله ای است که با آن: جمله سازی می کنیم که در ساده ترین فرم خبری است و سپس بیان احساس و فکر می شود و گرامر و فرهنگ لغات دارد و ... با آن شعر می گوئیم و یا اظهار فکر فلسفی می کنیم.

حال هرچه جمله های ما ساده تر باشد، در ابعاد اجتماعی بیشتر تکرار می شود و هر چه به بیان احساسات ظریفه و تفکر دقیق تر بپردازیم، جمله ها بیشتر مال خود ما است و خیلی کم تر اتفاق می افتد که افراد دیگر هم عین آن را بسازند ... حال در مورد کاریکاتور و یا شعر یا ایده معماری و یا طرح و دیزاین هم همین طور است. یک جمله یا عبارت و یا پارگراف هم هر چقدر عام تر است و ساده تر و عمومی تر، می تواند توسط افراد دیگر هم خلق شود و هر چه خاص تر باشد کمیاب تر و مثل شکار مروارید است که هرچقدر غواص بتواند عمیق تر شنا کند به مروارید های کمیاب تر دستیابی پیدا می کند.

بهرحال اشاره می کنم به جمله پابلو پیکاسو که کوبیسم را مثل زبان انگلیسی می شود آموخت.

اشاره می کنم که هنر یک وسیله ارتباط جمعی است و زمینه اجتماعی دارد و کسی با ذهنیات سیستم داده شده هنری متولد نمی شود و ایده ها الهام درونی به روایت ایده آلیستی نیستند و از ناکجا آباد روح و غیره به سمت ما نمی آیند و بلکه اینطور پنداشته می شوند و هنر قابل تحصیل است و قابل کمال بخشیدن است و قابل انتقال دادن و آموختن است و مثل زبان دانستن، در هنرمندی باسواد بودن و کار کردن روی هنر مهم است و کارساز واقعی است.




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.